Onderstaand artikel  is  per brief verstuurd (15-10-2007) naar.:Tweede Kamer der Staten-Generaal t.a.v. de fractievoorzitters Postbus 20018               2500 EA Den Haag

De verstuurde brief

Mijne Dames/heren

Ik heb de moeite genomen om de miljoenennota 2008 door te lezen en was vooral geïnteresseerd in eventuele beleidsplannen voor de oudere werknemers.

Hoofdstuk 2 “Basis financieel- economisch beleid, punt 2.2 “ meer mensen langer aan het werk” trok daarbij uiteraard mijn grootste belangstelling.

Ik weet niet waar de meeste aandacht bij de uitvoering van deze plannen uit zal gaan; naar het investeren in oudere werknemers om door te werken tot het 65^e levensjaar (of langer) of investeren in betere mogelijkheden voor deeltijdpensionering?

Met name de huidige groep werknemers van 55 jaar en ouder (de zogenaamde babyboomers van

na de 2^e WO) hebben de laatste jaren overal achter het net gevist. 

Juist deze groep werknemers heeft vanaf het begin bijgedragen aan allerlei voorzieningen die nu afgeschaft, of die niet meer voor hen van toepassing zijn.  Veel van deze werknemers zijn hun arbeidsleven gestart direct na hun middelbare schoolopleiding  (15-18 jaar). 

Een groot aantal zit nu al 40 jaar of nog langer in het arbeidsproces met een volledige baan.

Ik zelf hoor daar op mijn 56^e ook bij, en werk nu al 41 jaar. 

Met een beetje pech mag deze generatie na ruim 40 jaar hard werken misschien met pensioen. Het is niet reëel om te verlangen of te wensen dat deze personen tot hun 65^e levensjaar volledig blijven werken.

Ik heb niet het idee dat iemand van mijn generatie zit te wachten om tot zijn 65^ste  door te werken, laat staan nog langer.

In dit voorjaar heb ik in het Dagblad de Telegraaf  een ingezonden stuk laten plaatsen over mijn generatie (nog) actieve werknemers.  Ik kreeg daar honderden schriftelijke brieven en mailtjes op.

Daar zitten heel veel  reacties bij van “oudere” werknemers  die zich nu nog zorgen maken over hun nabije toekomst.

Weg zijn hun oude VUT-rechten, wat gebeurt er met  hun Pensioenvoorzieningen, voor zover die goed zijn opgebouwd? Ook de aangekondigde gewijzigde AOW-wet in 2015 is voor bijna iedereen een grote bron van ergernis.

Een resultaat na veertig tot vijftig jaar hard  werken en overal voor betaald.

Velen zijn gefrustreerd en bijna uitgeblust en zouden graag hebben dat de oude VUT-regeling in een soort overgangsregeling terugkomt.

Mocht dat niet meer lukken, dan ben ik met al mijn lotgenoten benieuwd of de door het kabinet in de Participatietop gemaakte afspraken met de sociale partners zal leiden tot betere mogelijkheden voor deeltijdpensionering, zoals omschreven onder het kopje “participatie ouderen”.

Graag hoor ik van u hoe uw fractie, ook al is die van een jongere generatie, tegen mijn visie en die van vele duizenden lotgenoten aankijkt, en welke bijdrage wij in deze van u mogen verwachten.

Als eerste, wil iemand doorwerken tot zijn 67^e jaar, geen probleem.

Laat die mensen zelf hun keus bepalen, dit geldt ook voor onderstaand voorstel.

Voorstel.:       Vrije keus (nà ruim 40 jaar werken) om er gebruik van te maken.

Vanaf je 58^e jaar recht(zonder goedkeuring werkgever) op 1 dag minder werken per week.

Vanaf je 60^e jaar recht(zonder goedkeuring werkgever) op 2 dagen minder werken per week.

Vanaf je 60^e jaar recht op pensioen, dat per jaar bekeken kan worden door werknemer.

Gun ons die welverdiende vrije tijd, de groep voor 1950 geboren is het echt gegund, maar laat niet de mensen die kort daarna geboren zijn geheel vallen, dat is niet eerlijk.

We moeten al zoveel inleveren waar we al wel aan meebetaalt hebben.

Salaris inleveren voor bovenstaande is begrijpelijk, maar het moet wel draaglijk blijven.

Laat U gevoel als mens het mee bepalen, en denk en zorg vooral dan ook zeker voor je eigen mensen die het land al 40 - 45 jaar mee opgebouwd hebben.

Laat ons niet in de steek.

Ik zie uw antwoord graag zo spoedig mogelijk tegemoet.

Hoogachtend, 

Jack Reijnen